Hanggang ngayon gulong gulo paren ang isipan ko..
Pati puso ko, nalilito na..
Ano ba yan.
You want the TRUTH?
Here's the truth...
Mahal paren kita.
Hindi ko ginusto na magkaroon ng bago. Nabigla na lang ako nung nalaman ko na kami na pala. Kasi ang totoo, eh hindi ko naman siya sinagot. Hindi ko siya ginusto. Kasi nung sinabi ko sayo na mahal kita at hihintayin kita, I MEANT IT. Kaso pilit akong ginugulo ng konsensya ko. Na ang tanga tanga ko naman para maniwala na mapapasayo nga ako muli. Eh kung di pa nga kita tinanong kung anong plano mo, hindi ko pa malalaman na break na tayo eh. Pano pa kaya kung sasabihin mong MAHAL MO PAREN AKO. Asa pa ko.
I took the new guy as a chance to FINALLY get over you, Pao.
But I was so wrong.
'Cause, I couldn't get you off my mind.
Minahal ko siya as a boyfriend. Pero hindi ko alam kung bakit bugbog na bugbog na utak ko kakaisip sayo.
Nagkalabuan kami, dahil sayo.
Alam ko. Wala ka namang ginagawa. Kasalanan ko 'yun.
Hindi ko naman kasi mapilit na makalimutan ka eh.
Kung alam mo lang kung gano ako ka-willing na kalimutan ka. Kung alam mo lang. Kasi sobrang nasasaktan ako. Pero mahal kita, kaya nga ako nagpapaka-tanga sayo eh.
Ngayon, nagpahanap ka sakin ng babae mo.
Um-oo naman ako. Kasi ayokong maulit tayo sa dati. I mean, ayokong magkaron ka na naman ng thought na gusto pa kita. Dahil malamang sa malamang, hindi mo na ko gusto.
Hindi malayong mag-feeling ka lang sakin at baka i-take for granted mo lang ako.
Nasasaktan na ko, tama na. ='(
Ito lang yun eh.
Hindi ko kailangang malaman kung nag-uusap ba kayo ni *insert girl's name here*, or kung ano na napag-usapan niyo, or kung gano na kayo katagal nag-uusap.
Tama na 'yun nagkakilala kayo.
Tama na 'yun.. tama na 'yun.. tama na 'yun may possibility na maging kayo.
Tama na 'yun maging masaya kayo.
Sa inyo na lang 'yun.
Hindi ko na gustong malaman pa.
Tama na, please?
Hindi ko alam kung binabasa mo blog ko. Pero if ever you get to read this, Tangina mo, Paolo. Gusto na kita kalimutan pero di ko magawa! I have this theory na baka siguro ako ganito sayo kasi you didn't give me enough reason kung bakit ayaw mo na sakin. Parang ang dating sakin nung sinabi mong, "ayaw mo kong mapabayaan dahil sobrang busy ka", eh parang sinabi mo lang yun para lang may maibigay ka saking rason. I don't know, that's just my take on it. Pero, di ba? Maybe you just didn't seem too busy for me. Pakiramdam ko ayaw mo lang talaga ako. Para walang makulit, sakit sa ulo, nanenermon, nagseselos sayo.. 'Yun ang pakiramdam ko. Kaya mo ko inalis sa buhay mo.
Ika nga ng kaibigan ko, "Enough na 'yun, Ja. Baket pa siya nagpapahanap sayo. Iniwan ka niya para hindi mapabayaan kasi busy siya sa school. Ngayong hindi siya busy, nagpapahanap. Amp!"
Kaya naman nung sinabi mong, "Oo, ginamit lang kita." Hindi mo alam kung gano ako nasaktan nun. Kasi pinaniwalaan ko 'yun sinabi mo. Dahil 'di malayong, ginamit mo nga lang ako.. ='(
Hindi ko alam kung ego ko lang ba 'to, o ano.
Pero kung ego ko lang 'to, taragis naman! Bakit kita ibibigay sa iba, di ba?
Ganon ako ka-tanga para sayo.
Ganon ka-gago para sayo.
MARTYR.
As much as I hate to admit it, eh wala na 'ko magagawa. Eh nagpapaka-martyr nga naman ako para sayo.
Good God. Ayoko na.
Pagod na kong umibig sa isang tulad mo.
Hindi ko alam kung pano ako makaka-move on.
Bahala na.
Makakalimutan din kita.
Ewan ko.
Siguro.
Did you get that?
NO?
You might wuna go back..
It's just there. You just have to take a closer look.
Figure it out by yourself =)



If your heart TRULY tells you to LOVE. Then LOVE. As simple as that. Some people around you may think you're stupid. You yourself might think that you're stupid. But I'm telling you, your heart never lies. If you lie to your heart it will hurt as f*ck! So if you really want to feel good already, trust your heart.
LOVE is all about accepting and embracing. It is NEVER about expecting or waiting something in return.
LOVE is NEVER stupid. That's the TRUTH.
People are stupid. LOVE isn't.